تمام كند در رفتن و قصر كند در بازگشتن و شهر و بعضى گفته‌اند در شهر نيز تمام كند و سنّت است مسافر را كه جمعكند ميان هر دو نماز فرض و بعوض قصر سى بار بگويد سبحان اللّه و الحمد للّه و لا إله الّا اللّه و اللّه اكبر باب پانزدهم نماز خوف و انموجب قصر نماز است در سفر و حضر به جماعت و تنها و انچند نوع است اوّل صلوة ذات الرّقاع و شرط ان انست كه مباح باشد قتال با دشمن و ايشان در خلاف جهت قبله باشند و قوّتى داشته باشند كه از هجوم ايشان ترسند و مسلمانان بسيار باشند بمرتبهء كه ممكن باشد كه دو گروه شوند كه هر گروهى مقاومت با دشمن كنند پس يك گروه در مقابلهء عدو بايستند و امام بان گروه ديگر برود به به جائى كه ضرر دشمن بايشان نرسد و بايشان يكركعت نماز بگذارد به جماعت و بعد از قيام انگروه نيّت جدائى گروه يكركعت ديگر بگذارند و سلام بگويند و بروند بمقابلهء دشمن امام قراءترا دراز كشيده در قيام بايستد تا گروهى كه بمقابلهء دشمن باشند بيايند و اقتدا نمايند و اينركعت با ايشان بگذارد و در تشهد بنشيند و ايشان نيّت مفارقت نمايند و يكركعت ديگر بگذارند و امام با ايشان سلام دهد و اگر امام پيشتر سلام بگويد و انتظار ايشان نكشد جائز باشد و نماز شام با جماعت اوّل يكركعت بگذارد و با گروه دوم دو ركعت يا به عكس و اوّل بهتر است و واجب است كه سلاح با خود نگاه دارند و اگر چه نجس باشد و اگر منع فعل واجبى كند از ركوع و سجود و غير ان بيندازند اگر توانند دوّم بطن النّخل است و انچنانست كه دو فرقه شوند چنان كه گذشت و امام با هر يك عليحده بگذارد و نماز دوم امام را سنّت است سوّم صلوة عسفانست و انرا دو طريق است اوّل انكه لشكرى دو گروه شوند چنان كه گذشت و هر گروهى با امام يكركعت بگذارند و بر ان اقصار نموده سلام بگويند پس امام دو ركعت گذارده باشد و هر گروهى يكركعت دوّم انكه امام تمام لشكرى به دو صف بدارد و همه با امام نيّت كنند و ركوع كنند پس صف اوّل با امام سجده كنند و صف دوّم محافظت مىنمايند پس چون صف اوّل برخيزند صف دوّم سجده كنند و شرط اين نماز انست كه عدوّ در جهت قبله باشند و مسلمانان توانند دو گروه شدن و دشمن را به بينند و جائز است كه صفها از دو زياده باشند و به ترتيب سجود و ملاحظه ميكنند چهارم نماز مطارده و معانقه است و انگاهيست كه در هم افتاده باشند و بدست و شمشير بهمرسيده و بهيچيك از طريقهاى مذكور نماز نتوان گذارد بهر طريق كه ممكن باشد نماز بگذارند پياده و سواره به جهت قبله و اگر نتوانند بتكبيرة الاحرام به قبله روى كنند و اگر عاجز باشند ساقط گردد و سواره سجده كند بر قربوس زين يا بر يال الاغ و اگر متعذّر باشد بسر اشارت كند و از براى سجود سر را بيشتر خم كند و جائز است درينصورتها فعلهاى بسيار در اثناى نماز همچو طعن و ضرب و غير ان چون ناچار باشد و عفو شده است و اگر متعذر باشد افعال و اذكار نماز بعوض هر ركعتى بگويد سبحان اللّه و الحمد للّه و لا إله الّا اللّه و اللّه اكبر بعد از نيّت و تكبير و تشهد بخواند و سلام بگويد و قضا نه كند و اين نماز امير المؤمنين على ع است و اصحاب او در شب حرير در جنگ معاويه غاويه در ظهر و عصر و مغرب و عشا و امر نكرد ايشانرا كه بسر گذارند و فرقى نيست در انكه خوف از دشمن باشد يا دزد يا سبعى و نمازى كه بطريق خوف گذارد قضا نكند مگر انكه در جنگ عاصى باشد يا از لشكر گريزد و